“Hayatın sermayesi güvendir. Çok önemli bir laf…
Güvenin olmadığı yerde hayat devam edemez.
Mümkün değil..!
Anlamlı, coşkulu ve güçlü bir yaşam için kişinin kendi ilişkisinde ve kişiler arası ilişkilerde mutlaka güven lazımdır.
Güvenilen insan olmak bence bir insanın erişebileceği en büyük mertebelerden biridir.
İnsanların birbirine güvenmediği yerde olumlu sonuç alınamaz.”
Doğan Cüceloğlu’nun bir söyleşisinde not almıştım bu satırları…
Duyduğum da neden hemen not alma ihtiyacı duydum diye de sormuştum kendi kendime.
Sonra düşündüm, yaşamımızda çok az insanda bulabildiğimiz ve çok kıymetli bir şeydir GÜVEN…
Güvenmediğimiz biriyle bir iş yapabilir misiniz?
Arkadaş, dost olabilir misiniz?
Sırdaş, yoldaş olabilir misiniz? Mesela...
Mesela güvenmediğiniz birisini sevebilir misiniz?
Bir ilişki, bir birliktelik, bir yaşam kurabilir misiniz? Mümkün mü bu?
Mümkün değil elbette...
Gerçekten güvenin olmadığı yerde hayat devam edemez.
Etse de ona hayat denemez…
Yaşamımızda güvenilir insan ararken önce kendimiz güvenilir bir insan olmalıyız.
Neden mi?
Çünkü;
Güvenilen insan olmak bir insanın erişebileceği en büyük mertebe, en büyük zenginliktir.
Kişinin kendi öz sermayesidir, bence…
Özünde hayatın sermayesidir GÜVEN…
Çünkü GÜVEN sevgiden daha önce hissedilen bir duygudur.
GÜVEN’in olmadığı yerde sevgi de, sadakat da olamaz.
GÜVEN, SEVGİ, SADAKAT yaşamda sadece insanlar arasında değil, insanlar ile doğadaki canlılar arasında da var olan bir duygudur...
