Manisa toprakları, dünyanın en bereketli, en lezzetli üzümlerine ev sahipliği yapar. Ancak bugün o bağlarda ne bir güler yüz var ne de yarınlara dair ümit... Çiftçimiz dostumuz, emektar köşe yazarımız Sayın Ramazan Duman’ın feryadı, aslında tüm Manisa üreticisinin, toprağa alın terini döken binlerce çiftçimizin ortak çığlığıdır:
“Dünyanın en güzel üzümlerini kesiyoruz. Yüzlerde ne tebessüm var, ne de moral...”
Ramazan Duman’ın bu sitemi, bir sitemden çok daha ötesi; yaşanan acı gerçeğin, vefasızlığın ve sahipsizliğin açık bir ilanıdır. Çiftçi gece gündüz demeden çalışırken, emeğinin karşılığını almak bir yana, her geçen gün daha da dibe çekiliyor. Destek olması gereken kurumlar ve yetkililer ise ne yazık ki sadece seyretmekle yetiniyor.
Sessizliğe bürünenler ve fırsatçılar
Manisa’nın iktidar vekillerine bakıyoruz; adeta ağızları dille kilitlenmiş durumda. Seçim zamanı kapı kapı gezip köylünün halini hatırını soranlar, vaatler yağdıranlar, çiftçinin en zor gününde tek bir açıklama yapmaktan bile imtina ediyor.
Öte yandan, tüccarın tutumu da vicdanları yaralıyor. Tam da çiftçinin belinin büküldüğü, ayakta kalmaya çalıştığı bu zor günlerde "fire kesme" şeytanlığına başvurmak, fırsatçılıktan başka bir şey değildir. Vicdan nerededir, hak nerededir?
Peki ya TMO? Çiftçinin "kötü gün dostu" olması gereken Toprak Mahsulleri Ofisi, ne yazık ki bu süreçte üreticiye dayanak olmak yerine düşene bir tekme de kendisi vuran bir kuruma dönüştü. Çiftçiyi korumakla görevli yapıların köstek olması, üretim zincirine vurulmuş en ağır darbedir.
Artık uyanma vakti!
Bu tablo bize çok net bir ders veriyor: Üretmeyen bir milletin geleceği olamaz. Siyaset, partizanlık uğruna toprağını ve üreticisini unutursa, bedelini tüm ülke öder.
Vekil seçerken, temsilci belirlerken partizanlığı, körü körüne bağlılığı bir kenara bırakmak zorundayız. Geleceğimizi, çocuklarımızın yarınlarını ve bu ülkenin bereketli topraklarını düşünerek hareket etme vakti gelmiştir. Derdimizi dinlemeyen, üreticinin yanında durmayan hiçbir anlayışa prim verilmemelidir.
Ramazan Duman gibi toprağın dilinden anlayan, çiftçinin sesine ses olan isimlerin uyardığı gibi: Çiftçi biterse, üretim biter; üretim biterse yarınlarımız kararır. Manisa çiftçisinin sesini duyun, emeğini ezdirmeyin!
